موقع پیوند زدن زمانی است که گیاه در دوره فعالیت یعنی شیره نباتی درجریان باشد

بنابراین از نظر علمی در هر موقع از سال به استثنای موقعی کهگیاه در دوره استراحت به سر می برد و شیره نباتی راکد گردیده می توان عملپیوند را انجام داد.
این نظریه در عمل به اشکالاتی بر می خورد که عملا موقع پیوند زدن را محدود می کند.
1- مقدار زیاد شیره نباتی مانع ایجاد تماس بین پیوندک و پایه در ناحیهطبقه مولده و جوش خوردن آنها با یکدیگر می شود و به اصطلاح باغبانانپیوندک در شیره نباتی مایع مانع ایجاد تماس بین پیوندک و پایه در ناحیهطبقه مولده و جوش خوردن آنها با یکدیگر می شود و به اصطلاح باغبانانپیوندک در شیره نباتی خفه می گردد.
2- حرارت زیاد باعث تبخیر فوق العاده پیوندک شده و قبل از آنکهسلولهای طبقه مولده یکی شوند و شیره نباتی کافی به پیوندک برسد، گرماپیوندک را خشک نموده از بین می برد.
3- سرمای زمستان و یخبندان و بطور کلی حرارت کمتر از 10 درجه در هوایاطراف پیوندک نیز مانع فعالیت سلولهای نامبرده گردیده جوش خوردن پیوند راغیر ممکن می سازد.
بنابر آنچه گفته شد عملاً در دو فصل بطور حتم می توان گیاهان را پیوندکرد .یکی در فصل بهارپس از بیدار شدن پایه و قبل از انکه شدت جریان شیرهنباتی زیاد شود و یا انکه سرمای اول بهار مانع فعالیت سلولهای قسمت هواییگیاه گردد و دیگری در اواخر تابستان و یا ائایل پائیز (بنا بر نوع درخت )که جریان شیره نباتی تا اندازه ای کند شده و سرمای زمستان هنوز فرا نرسیدهاست.بدیهی است که هر گاه ممکن شود با وسایل مناسبی از اثر سوء گرمایتابستان جلوگیری به عمل آید و یا آنکه گرمای هوای محل اجازه دهد می تواندرفصل نامبرده نیزعمل پیوند را انجام داد.
وسایل و لوازم پیوند زدن
این ادوات عبارتند از : اره بزرگ و کوچک – داسک – قیچی باغبانی –چاقوی پیوند زنی – داس مخصوص جهت تهیه پایه در پیوند اسکنه – ریسمان و چسبپیوند می باشد.
ریسمانی که در پیوند زدن به کار می رود باید دارای شرایط زیر باشد :
1- در مقابل آفتاب و رطوبت زود نپوسد.
2- ریسمان باید به اندازه کافی قابل کشش باشد تا مانع نمو قطری پایهدر محل پیوند نگرددزیرا اگر ریسمان فاقد این خاصیت باشد پیوندک از بالایمحل پیوند نمو زیاد نموده و متورم می گردد در صورتی که پایه در آن نقطهنازک و ضعیف می ماند و این امر ممکن است در آتیه باعث سستی درخت پیوندیگردیده و در اثر جزیی حادثه و یا وزش باد نسبتاً شدیدی قسمت پیوندی درختاز پایه جدا شود.
3- ریسمانی که برای بستن به کار می رود نباید در اثر رطوبت کوتاه شودو یا به اصطلاح معروف « آب برود» زیرا در این صورت ریسمان کوتاه شده بهپایه و پیوندک فشار وارد آورده مانع نمو و رشد قطری شاخه می گردد.در عینحال رطوبت و حرارت نباید موجب طویل شدن ریسمان گردد چه در این جالت ریسماناز دو شاخه باز شده و نتیجه مطلوب ازبستن پیوندک و پایه حاصل نمی شود.هراندازه درخت قوی و ضخیم تر است ریسمان نیز باید کلفت تر و محکم تر باشد.
4- ریسمان باید به اندازه کافی محکم باشد تا در اثر قطور شدن شاخه ریسمان قبل از موقع مناسب پاره نشود.
انواع ریسمان
ریسمانهای مختلفی که برای بستن پیوندک به کار برده می شود عبارت استاز : ریسمان پشمی – پنبه ای – علفی و یا پوست پاره ای از درختان مانندپوست درخت بید و غیره.
برای بستن انواع پیوند های نازک و متوسط ریسمان پشمی وسیله خوبی است.رطوبت در این نوع ریسمانها تاثیر ندارد.مخصوصا اگر در موقع تهیه آنها شممورد استفاده را مدتی در روغن گذارده باشند.قوه کشش پشم نیز به اندازهکافی می باشد.
در رسمان پنبه ای نیز تغییرات جوی مخصوصا رطوبت تاثیر نداردولی قوهکشش آن کم است و در بستن درختان سریع الرشد مانع نمو قطری محل پیوند میشود .ریسمان پنبه ای بیشتر برای بستن درختان ضخیم و آنهایی که نمو و رشدقطری کمی دارند مورد استفاده قرار می گیرد

نقل شده از : http://www.ahmadbeig.com/html/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=965&mode=thread&order=0&thold=0